Cięcie ultracienkiego szkła stanowi prawdziwy koszmar dla Twojego sprzętu – szkło jest po prostu zbyt twarde. Można praktycznie poczuć opór, jaki stawia materiał podczas cięcia. A tarcze do cięcia szybko się niszczą. To ciągła walka o przetrwanie narzędzi.
Aby uniknąć ich uszkodzenia, używamy lamp o dużej mocy promieniowania podczerwonego. W istocie nagrzewamy szkło właśnie w tym miejscu, gdzie ma nastąpić cięcie. Dzięki temu materiał staje się nieco bardziej giętki, więc narzędzie nie musi się mierzyć z tak dużym oporem.
Dlaczego zwykłe ogrzewanie nie działa Większość grzejników ogrzewa tylko powierzchnię. To bezużyteczne przy cięciu grubych płytek. Potrzebne jest promieniowanie podczerwone o krótkiej długości fali, które może przeniknąć głęboko w szkło, zamiast odbijać się od niego.
Dzięki temu powstaje mała „przestrzeń ciepła”. Gdy tarcza dotknie szkła, to ostatnie staje się nieco bardziej giętkie. Chodzi tu nie tyle o topienie, ile o to, aby materiał współpracował z narzędziem.
Ochrona narzędzi Gdy szkło jest już delikatnie rozgrzane, diamentowe krawędzie tarczy nie muszą znosić tak dużego oporu. Dzięki temu zmniejsza się ilość odłamków i mikropęknięć.
Twoje narzędzia dadzą radę dłużej posłużyć.
Ale trzeba uważać – to wymaga precyzyjnego ustalenia czasu. Jeśli grzejesz zbyt długo lub przy zbyt wysokiej mocy, możesz doprowadzić do uszkodzeń narzędzi. Trzeba idealnie kontrolować czas.
Ustawienie sprzętu Ustawiamy lampy tak, aby emitowały skoncentrowany strumień ciepła tuż przed głowicą cięcia. Ponieważ mamy do czynienia z grubymi płytkami, lampy muszą mieć dużą moc, aby móc wykonać zadanie w kilka sekund.
Trudniejsze jest ustalenie synchronizacji. System sterujący musi być szybki. Jeśli głowica cięcia zwalnia, trzeba natychmiast zmniejszyć moc lamp, inaczej szkło może zostać przegrzane.
I jeszcze jeden poradnik: upewnij się, że wentylatory chłodzące są skierowane prosto na obudowy lamp. W przeciwnym razie elektronika może zostać uszkodzona.